Rust in een wereld die door raast
We leven in een tijd waarin drukte normaal is geworden. Niet alleen in onze agenda’s, maar ook in ons hoofd. Stilte voelt al snel ongemakkelijk. Zelfs rust moet tegenwoordig ergens toe dienen: opladen, bijtanken, effectiever worden. En als het niets oplevert, voelt het al snel als tijdverspilling.
Een paar jaar geleden merkte ik dat ik daar zelf diep in vastzat. Van buiten functioneerde alles. Ik deed wat er van me werd gevraagd, was betrokken, verantwoordelijk, had veel contacten. Maar van binnen voelde ik vaak onrust en stress. Rust was niet iets wat ik had, maar iets wat ik moest verdienen. Iets wat ik pas kreeg als ik mijn taken had afgevinkt. En juist daardoor schoot het er vaak bij in.
Twee zussen, twee houdingen
Het verhaal van Maria en Marta uit de Bijbel kreeg in die periode een nieuwe lading voor me. Jezus is bij hen op bezoek. Marta doet wat logisch is. Ze zorgt, regelt, is bezig. Zonder haar was het huis waarschijnlijk een chaos geweest. Maria daarentegen doet niets. Ze zit. Ze luistert. Ze is aanwezig.
Dat wringt. Niet alleen voor Marta, maar ook voor mij. Want wie blijft er zitten als er werk te doen is?
Marta spreekt haar frustratie uit. Ze benoemt wat veel van ons zouden denken: dit is toch niet eerlijk? Jezus’ reactie is opvallend. Hij veroordeelt haar niet en bagatelliseert haar inzet niet. Maar Hij wijst wel iets aan wat onder de oppervlakte speelt.
Slechts één ding nodig
Marta, Marta, jij maakt je bezorgd en druk over allerlei dingen. Maar eigenlijk is er maar één ding nodig. Maria heeft het goede gekozen. Dat zal haar niet worden afgenomen.
Die zin blijft hangen. Er is maar één ding nodig. Jezus bedoelt daarmee niet dat we niets meer hoeven te doen, maar dat al ons doen het gat in onze ziel uiteindelijk niet kan vullen. Ons binnenste heeft maar één bron van rust nodig: bij Jezus zijn.
Eerst zitten, dan bewegen
De Chinese bijbeluitlegger Watchman Nee vatte dat ooit samen in drie woorden: sit, walk, stand. Eerst zitten. Dan lopen. Pas daarna standhouden. In onze wereld draaien we die volgorde vaak om. We doen eerst, hopen onderweg rust te vinden, en merken pas laat hoe uitgeput we zijn geraakt.
Dat vraagt iets wat we nauwelijks geoefend hebben: ont-moeten. Stoppen met alles wat moet, om op die manier juist ruimte te maken voor wat werkelijk van waarde is. Voor ontmoetingen. Met God. Met de ander.
Anders leven
Het verhaal van Maria en Marta nodigt ons dus niet uit tot minder doen, maar tot anders leven. Tot dagelijks, denkbeeldig, bij Jezus gaan zitten zoals Maria dat deed. Om met Hem in gesprek te zijn, ons te laten vullen met zijn onmetelijke liefde, en van daaruit in beweging te komen.
Doe je mee?
Auteur: Tim Thijs Ketting