• NL
    • AR Arabic
    • CS Czech
    • DE German
    • EN English
    • ES Spanish
    • FA Farsi
    • FR French
    • HI Hindi
    • HI English (India)
    • HU Hungarian
    • HY Armenian
    • ID Bahasa
    • IT Italian
    • JA Japanese
    • KO Korean
    • MG Malagasy
    • MM Burmese
    • NL Dutch
    • NL Flemish
    • NO Norwegian
    • PT Portuguese
    • RO Romanian
    • RU Russian
    • SV Swedish
    • TA Tamil
    • TH Thai
    • TL Tagalog
    • TL Taglish
    • TR Turkish
    • UK Ukrainian
    • UR Urdu
Publicatiedatum 22 jun. 2026

Zo lukt het om los te laten

Publicatiedatum 22 jun. 2026

Juni is wel een dingetje. 

Je voelt aan alles.. de zomervakantie komt eraan. Ik moet nog zoveel afronden, nog even doorpakken voordat de zomer begint. 

Nog even dit.Nog even dat.Nog even volhouden.

Neem dan Mozes, die maakte nog eens een reis met 2 miljoen mensen op de ‘achterbank’ door de woestijn. Hoe bereid je dit ooit voor?

Of wat denk je van Abraham, die zijn land verliet zonder te weten waar hij uit zou komen? Een echte avonturier, zouden wij zeggen. 

Wat neem je mee? Want alles wat je meeneemt, moet je dragen.

Ik weet er alles van. Als ik ga pakken, ontdek ik ineens allemaal ‘handige’ dingen, die ik normaal nooit gebruik, maar die in mijn vakantie weleens heel goed van pas zouden kunnen komen.. 

‘Wilma, nee hè… dit ga je toch niet allemaal meenemen?’Hoor je het André al zeggen? ‘En wie gaat dat dragen?’

In ons geestelijk leven vullen onze dagen, onze gedachten en ons hart zich ook met van alles en nog wat. Verantwoordelijkheden, verwachtingen, zorgen en druk. Een zware bedoening. En als je niet oppast ga je het normaal vinden om zwaar te leven.

Hoort het leven zwaar te zijn?

Het lijkt soms bijna alsof we denken dat dit erbij hoort. Alsof een vol hoofd en een zwaar gevoel het bewijs zijn dat je goed bezig bent. Dat je verantwoordelijkheid neemt. Dat je je leven serieus neemt.

Maar ergens weet je ook: dit klopt niet.

Diep vanbinnen verlang je naar rust en naar een leven dat niet continu zwaar aanvoelt.

‘Vertrouw je hele leven aan Hem toe. Dan zal Hij in alles voor je zorgen.’ (Psalmen 37:5 BB)

Wow! 

Dan zal Hij in alles voor je zorgen… Wat een belofte! Als je hieraan denkt, is het dan nog moeilijk om al je sores los te laten en je leven aan Hem toe te vertrouwen?

Deze periode gaan we ervoor om anders in het leven te staan. Ik doe met je mee. Ikzelf heb het net zo hard nodig als jij. 

We gaan niet alles zelf dragen.Niet alles zelf oplossen.Niet alles zelf controleren.

Maar loslaten.

Alsjeblieft, durf jezelf oprecht af te vragen: wat draag ik eigenlijk… en hoort dat wel bij mij?

Wat zou er gebeuren als jij vandaag besluit om alles wat er niet toe doet… alles wat zo zwaar voelt in Zijn handen te leggen? Om te geloven dat Hij in ALLES voor je zorgt.

Stop met vasthouden… begin met loslaten.

Zullen we samen bidden?‘Heer, wij merken hoe snel wij geneigd zijn om alles zelf te dragen. Onze zorgen, onze verantwoordelijkheden, onze gedachten. Maar U nodigt ons uit om het los te laten en bij U neer te leggen. Help ons om eerlijk te kijken naar wat wij met ons meedragen. Geef ons de moed om los te laten wat niet van ons is, en leer ons te vertrouwen dat U voor ons zorgt. We willen dichtbij U leven. Amen.’

Ik heb nog een vraag voor je:

  • Wat draag jij op dit moment met je mee, wat je eigenlijk niet mee hoeft te nemen?

Wonderwoord: Laat los

Zo blij dat je bestaat!

Wilma Veen
Auteur

Schrijfster, kunstenares en spreekster, maar bovenal fan van Jezus!