Wat ik nu weer heb meegemaakt…
‘Wat ik nu weer heb meegemaakt…’Zo begint de jingle op Groot Nieuws Radio telkens als ik in deze vaste rubriek aanschuif bij Groot Nieuws Radio ‘Bij Jorieke’. Dan verwachten luisteraars natuurlijk grote verhalen: een reis naar Thailand, een diner met tien gangen, iets spectaculairs. Maar nee, niets van dat alles had ik deze ochtend te melden.
Toch heb ik wél iets bijzonders meegemaakt.
Om zes uur ging mijn wekker. Zes uur! Ik schoof in mijn te grote donkerblauwe badjas aan tafel, vier leesbrillen verspreid voor me. Half slaperig sloeg ik mijn Bijbel open bij Psalm 25.
‘Heer, ik kom bij U! Ik vertrouw op U.’ (vers 1)‘Mensen die op U vertrouwen, zult U nooit teleurstellen.’ (vers 3)‘Heer, laat me weten wat U met mij van plan bent. Vertel me wat ik moet doen. Leid mij en help me het goede te doen. Want U bent de God die mij redt. Ik vertrouw de hele dag op U.’ (verzen 4–5)‘De Heer gaat als een vriend om met mensen die ontzag voor Hem hebben.’ (vers 14)
Die woorden raakten me diep.
De Maker van hemel en aarde noemt zich Vriend van wie Hem vrezen. Hij vertrouwt zich toe aan mensen die de dag met Hem beginnen. Ik werd ineens klaarwakker… niet van de koffie, maar van verwondering.
Daar, in de vroege stilte, besefte ik:Kracht begint niet bij plannen of haast,maar bij Gods aanwezigheid.Wie de dag met Hem begint,ervaart vrede, richting en rust die blijft.
Ik ben zo blij dat je jouw dag begint met Ik Wonder Jou en Gods woord je hart raakt.
Zullen we samen bidden?‘Heer, dank U voor deze nieuwe dag. Leer ons te beginnen met Uw aanwezigheid. Laat Uw stem de eerste zijn die wij horen en Uw vrede de toon van alles wat wij doen. Wij leggen deze dag in Uw handen. Amen.’
Ik heb een vraag voor je:
-
Hoe laat zou jij graag als eerste willen starten met God?
