Waarom, Heer?
Soms geneest God niet zoals wij hopen, maar Hij laat ons nooit zonder hoop.
Een vriend van mij, Dick, zat in een rolstoel.Een spierziekte verlamde zijn lichaam langzaam steeds meer.
Als ik ’s morgens uit bed stapte, lag Dick nog te wachten op hulp van de verpleging, omdat hij zelf niet op kon staan. Als ik drie punten van mijn to-do-lijst kon afstrepen, waren ze nog bezig hem klaar te maken voor zijn ontbijt.
Dick hield van God. Zielsveel.Dick hield van het leven.Maar… soms ook niet.
En ik bad:‘Waarom, Heer?Genees hem. Doe een wonder.Ik wil dansen met Dick!’
Nu danst hij.Op gouden straten.De hemel is nu zijn thuis.
Terwijl ik dit schrijf, raakt het me opnieuw.
Begrijp je dat ik het soms lastig vind… ik kan jou nooit beloven dat alles goed komt, als je maar gelooft. Soms komt iets niet goed, zoals wij ‘goed’ noemen.
Wie bepaalt eigenlijk de waarde van het leven, als God het eeuwigheidsperspectief ziet?
Lijden is als een ui.Laag voor laag pel je hem af. De tranen vloeien vanzelf, maar om de smaak te kunnen proeven moet je het proces doorlopen. Het vuur zal het verwarmen en de smaken losmaken. Zie door je tranen heen uit naar een heerlijk gerecht.
Hoop geeft houvast midden in tranen.
‘Maar wij kijken uit naar iets wat er nog níet is. En we zijn er zeker van dat het komt. Daarom wachten we er vol vertrouwen geduldig op.’ (Romeinen 8:25 BB)
Gods hoop schenkt leven in tijden van overleven.
Zullen we samen bidden?‘Heer, mijn onbeantwoorde vragen leg ik bij U neer. Mijn teleurstelling ook. Vul mijn hart met Uw hoop, sterker dan de pijn. Met U ben ik meer dan overwinnaar over pijn en nood. Amen.’
Ik heb nog een vraag voor je:
-
Welke ‘waarom’-vraag mag jij vandaag in Gods handen leggen?
Wonderwoord: Hoop houdt je levend, ook als vragen onbeantwoord blijven.
