Stop met vechten
Als ik ergens blij van word, dan is het eten met anderen. Ik dek de tafel met verschillende kleuren en soms ook helemaal wit. Met rust. Zelfs een simpele boterham eten, wordt dan al een moment van ontmoeting. I love it!
Veel van mijn warmste herinneringen zijn aan tafel ontstaan.
Niet omdat het eten zo bijzonder was, maar omdat er ruimte was om te zijn.
Om niets te hoeven.Om te ontvangen.
Psalm 23:5 gebruikt precies dat beeld:
‘U nodigt mij aan tafel,zelfs terwijl vijanden mij omringen.’
Wat een bevrijdende waarheid.
God nodigt je niet aan tafel wanneer alles opgelost is,maar midden in de strijd.
Aan Zijn tafel mag je stoppen met vechten.Stoppen met jezelf verdedigen.
Stoppen met sterk zijn.
Je hoeft niets te bewijzen en ook niet eerst je leven op orde te krijgen.De tafel staat al klaar.
Aan Gods tafel ontvang je wat je zelf niet kunt fixen:
- rust voor je hoofd,
- vrede voor je hart,
- richting voor je leven,
- liefde die je niet hoeft te verdienen.
Psalm 23 raakt zo prachtig aan het gebed dat Jezus ons leerde.
Wanneer Hij ons uitnodigt om Onze Vader te zeggen, nodigt Hij ons uit tot nabijheid.Tot zitten. Tot ontvangen. De strijdbijl neer te leggen.
Vergeving ontvangen en vergeving schenken.
Bidden is dan geen worsteling meer.Het is plaatsnemen aan tafel, je handen openen en laten vullen wat leeg is geworden.
Je hoeft vandaag niet harder te vechten.Je mag gaan zitten aan Gods tafel en ontvangen wat je echt nodig hebt.
Zullen we samen bidden?‘Vader, ik leg mijn strijd bij U neer. Ik kom aan Uw tafel om te ontvangen wat mijn hart verlangt: Uw vrede, Uw nabijheid, Uw liefde. Leer mij rusten bij U. Amen.’
Ik heb nog een vraag voor je:
-
Waar in jouw leven mag je vandaag stoppen met vechten en plaatsnemen aan Gods tafel, om daar te ontvangen wat je zo nodig hebt?
Wonderwoord: Kom aan tafel en ontvang
