• NL
    • AR Arabic
    • CS Czech
    • DE German
    • EN English
    • ES Spanish
    • FA Farsi
    • FR French
    • HI Hindi
    • HI English (India)
    • HU Hungarian
    • HY Armenian
    • ID Bahasa
    • IT Italian
    • JA Japanese
    • KO Korean
    • MG Malagasy
    • MM Burmese
    • NL Dutch
    • NL Flemish
    • NO Norwegian
    • PT Portuguese
    • RO Romanian
    • RU Russian
    • SV Swedish
    • TA Tamil
    • TH Thai
    • TL Tagalog
    • TL Taglish
    • TR Turkish
    • UK Ukrainian
    • UR Urdu
    • VI Vietnamese
Publicatiedatum 10 nov. 2026

Ik ben bang…

Publicatiedatum 10 nov. 2026

‘Ik ben bang, maar weet dat God groter is. We hebben te maken met een gruwelijke vijand, maar ik blijf God bidden dat Hij voorziet en ons niet vergeet. Wij vertrouwen op Hem.’

Dit zegt Abraham, een jonge christen uit Nigeria. Het liet me niet meer los. Hij heeft een aanval van Fulani-militanten maar net overleefd en leeft nu in een vluchtelingenkamp. Het leven daar is ongelooflijk zwaar, bijna niet voor te stellen.

En toch… midden in al die ellende spreekt hij met zo’n krachtig geloof. Dat raakt me diep.

Hoe vaak zou Abraham ondertussen hebben gebeden:

Hoe lang nog, Heer? Hoe lang nog deze angst? Hoe lang nog dit geweld? Vergeet ons niet.

Als we dit horen, voelt het bijna beschamend om over onze eigen ‘reuzen’ te praten. Ze lijken zo klein naast wat Abraham doormaakt om zijn geloof.

En toch, jouw strijd doet er ook toe. Een ziekte die te sterk lijkt, een zorg die je overspoelt of een angst die je verlamt.

Geloof is geen spierkracht; het is vertrouwen in Gods kracht.

David stond tegenover Goliath, zijn bloeddorstige vijand: ongewapend, onervaren, maar niet onbeschermd. Hij had geen zwaard, geen pantser, geen status, alleen een slinger, vijf stenen en een herinnering aan Gods trouw.

Dat was genoeg.

‘De Heer heeft mij gered van de klauwen van leeuwen en beren. Hij zal mij ook redden uit de handen van deze Filistijn.’ (1 Samuel 17:37 BB)

Ook jij kunt vandaag zeggen:

‘Heer, U hebt mij eerder geholpen, U zult het weer doen.’

Ook als je nog niet weet wanneer jouw reus verdwijnt. Ook als je nog steeds bidt:Hoe lang nog, Heer?

Strijdvaardigheid begint niet met vechten; het begint met vertrouwen.

Zoals een kind met open handen naar zijn vader kijkt, mag jij vandaag je blik omhoog richten; niet naar de reus, maar naar je Redder.

Je hoeft niet eerst sterker te worden dan je probleem. Kijk naar wat God al heeft gedaan en vertrouw Hem met wat vandaag nog voor je ligt.

Zullen we samen bidden?‘Heer, leer ons leven vanuit vertrouwen en niet vanuit angst. Wanneer de reuzen van dit leven ons bedreigen en wij vragen: Hoe lang nog, Heer?, herinner ons eraan dat U groter bent. Laat ons geloof niet afhangen van wat wij zien, maar van Wie U bent. Amen.’

Ik heb een vraag voor je:

  • Welke ‘reus’ wil jij vandaag aan God toevertrouwen?

Wonderwoord: VERTROUW

Zo blij dat je bestaat!

Wilma Veen
Auteur

Schrijfster, kunstenares en spreekster, maar bovenal fan van Jezus!