Dit was ook weer zo’n spannend moment
‘Gaat u maar liggen.’
Voor mij een wit, verhoogd smal bed met lampen en een groot beeldscherm. Ik werd met antibacteriële lakens ingepakt. Mijn hoofd werd verstopt in een soort tulband en een deel van mijn hals werd vrijgelaten.
Voor de 11e keer kreeg ik een biopt, waarbij de chirurg ‘hapjes’ van mijn nieuwe hart zou gaan nemen via de slagaders in mijn hals, om te kijken of er afstotingsverschijnselen waren. Brrr…
‘Lig stil’ was de opdracht. Maar dan ook echt stil.
Lijden is een eenzaam proces. Je moet er alleen doorheen… En toch. Als christen ben je een bofkont: jij gelooft, weet, beleeft… je bent niet alleen! Nooit niet.
En daar op dat smalle bed, waar ik het altijd te koud heb, waar ik alles moet loslaten, dacht ik:
‘Dit is maar voor even… straks sta je weer buiten… straks mag je horen dat het goed is. Ik vertrouw op U.’
Het is maar voor even… dat hielp mij keer op keer. Ik bid met heel mijn hart dat het jou ook mag bemoedigen op dit moment, als jij door spannende, pittige momenten moet gaan.
Wat tijdelijk zwaar voelt, is eeuwig nietig.
Paulus schreef:‘De moeilijkheden van dit moment zijn niet erg en duren maar kort, als je ze vergelijkt met de heerlijke, eeuwige dingen die we daardoor nog zullen krijgen. Dat maakt alles goed.’ (2 Korinthe 4:17 BB)
Zo is dat!
Laat jouw moeilijkheden niet nutteloos zijn; laat ze grote kracht bouwen in je hart.
Kies samen met mij ervoor om hoop, geloof, liefde van God te laten wortelen en niet jouw boosheid met de eeuwig durende vraag:
‘Waarom heb ik dit weer?’
Pak elke moeite met beide handen aan om goddelijke keuzes te maken: op Hem vertrouwen!
Wat een prachtige uitdaging. Laten we die samen keer op keer aangaan. Ik doe met je mee!
Zullen we samen bidden?‘Heer, help mij verder te kijken dan vandaag. Laat mij zien dat U iets eeuwigs bouwt, ook in mijn moeite. Amen.’
Ik heb nog een vraag voor je:
-
Wat zou het met je doen als je wist dat elke pijn iets mooi kan uitwerken in jouw hart als je daarvoor kiest?
Wonderwoord: Vertrouw op Hem
De uitslag van het 11e biopt liet zien dat er geen afstotingsverschijnselen waren… en weer stond de taart op tafel in huize Veen… zo dankbaar!
Als je het eerste deel van deze serie ‘Als het leven pijn doet’ nog eens terug wilt lezen, klik dan op deze link.
