Ben je moe?
Het is zondag.
Op een dag als vandaag voel je soms hoe moe je bent. Niet alleen lichamelijk, maar ook dieper. Alsof de weg die je loopt langer en zwaarder is dan je had verwacht. En ergens kan er ook schaamte meespelen over je eigen functioneren: ik zou sterker moeten zijn… verder moeten zijn…
Herken je dat?
En dan komt het: daar begint genade. Je vermoeidheid is geen mislukking; het is een plek waar God je wil dragen.
De bijbel spreekt zo hoopvol:
‘We weten dat God alles ten goede zal gebruiken voor de mensen die van Hem houden en die Hij volgens zijn plan geroepen heeft om bij Hem te horen.’ (Romeinen 8:28 BB)
Zelfs wat je anders had gewenst. Zelfs wat je uitgeput heeft, keert Hij ten goede. Voel je je moe? Te moe?
Vermoeidheid is geen falen, het is een uitnodiging tot rust.
Je hoeft vandaag niet alles te overzien. Je mag leven in kleine stappen, één moment tegelijk. Spreek net als de psalmist ook jezelf toe:
‘Ik zeg tegen mezelf: “Waarom ben je zo treurig? Waarom ben je zo onrustig? Vertrouw op God! Hem zal ik prijzen. Hij is mijn Redder, Hij is mijn God!"’(Psalm 42:6 BB)
Je ontkent je gevoel niet. Je benoemt het, maar spreekt jezelf ook toe!
Kom op! Vertrouw op God! Prijs Hem.
Misschien denk je? Wie doet dit nu echt?
Ik kan mijn vinger opsteken. Als ik voel dat ik wat wegzak in mijn gevoel, dan spreek ik soms tegen mijzelf: ‘Kom op, Wilma, wat is er? Loop even naar buiten… doe iets, maar niet dit. Blijf niet rondjes lopen in deze negatieve spiraal. Prijs God.’ Dat is geen ontkenning van het feit dat je soms somber bent of verdrietig, want dat mag. Maar het is een zichtbare keuze die je maakt vanuit geloof. Wat omstandigheden ook zijn, ik prijs God.
Zullen we samen bidden?‘Heer, U ziet dat ik moe ben. Leer mij rusten in U en hoop houden, stap voor stap. Amen.’
Ik heb nog een vraag voor je:
-
Waar verlang jij vandaag het meest naar rust?
Wonderwoord: Vertrouw op God
