Als tranen vallen
Ik weet nog dat ik in bed lag en het niet meer wist. Alles leek donker.
Als ik dan midden in de nacht naar buiten keek, omdat ik door de medicatie niet in slaap kon komen, zag ik hoe de maan langzaam verschoof en het palet van schaduwen zich verplaatste. Ik zat dan alleen op de bank en keek naar buiten. Telkens realiseerde ik me: dit duurt maar voor even. De maan zal plaats gaan maken voor de zon. Er komt een nieuwe tijd. Dan kan ik weer volop leven en tot die tijd probeer ik volop te leven… al is het in het donker, midden in de nacht.
Ik wil zo graag het volgende tegen je zeggen vandaag:Het daglicht breekt door, altijd. Elke dag, ook in jouw leven. Geduld.
David schrijft zo treffend:‘Misschien huil je 's avonds nog, maar de volgende dag kun je weer juichen.’ (Psalmen 30:6 BB)
God laat de nacht nooit eindeloos duren.
David schreef dit na een tijd van rouw. Hij had gehuild, geworsteld en ontdekt dat God de laatste zin schrijft. Hij kent het einde, waar jij en ik nog in onwetendheid verschrikt en bang kunnen ronddolen.
Jouw nacht heeft ook een einde.De morgen komt. Altijd.
Vertrouw. Vreugde wacht op je. Zie ernaar uit. Hoe ziet jouw leven eruit als je het plaatst in het daglicht van plezier? Wat verandert er dan in je binnenste?
Dank voor de zon die opkomt… doen we het samen!
Zullen we samen bidden?‘Heer, U kent onze tranen. U geeft ons keer op keer moed om te blijven geloven dat er weer licht zal komen. Vul mijn hart met hoop. Wij prijzen U nu al voor de vreugde van U die ons deel zal zijn. Wij mogen ondanks omstandigheden zien hoe liefdevol U bent. Hoe U ons als sterke mensen in dit leven zet. Ook al turen we een paar nachten door het raam naar buiten. Amen.’
Ik heb nog een vraag voor je:
-
Waar heb jij vandaag Gods vreugde nodig? Ga met Hem in gesprek.
Wonderwoord: God vangt je tranen en zaait vreugde.
