Als angst je leidt… wie volg je dan?
Angst mag er zijn, maar ze hoeft niet leidend te zijn.
Ik zat tegenover de medisch psychologe. Ze begeleidde mij na mijn hartstilstand een aantal jaren geleden.
‘Er komt een moment waarop je dankbaar bent dat je dit meemaakt', zei ze.
Boos was ik.
‘Ik pas ervoor om lijden te verheffen tot een doel. Laat mij lekker licht leven. Ik lees wel een biografie, ik leef me wel in in andermans lijden… ‘
Maar ik kon mijn lijden niet ontkennen. En ik was bang! Heel bang..Dat mijn hart ineens toch niet meer zou tikken.
Angst is als lopen door een vuur. Je voelt het. Het brandt.
In mijn angst riep ik uit: ‘Heer, met U ben ik niet bang!’
Kan dat samen gaan? Zeker. Je hart weet het, maar je gevoel spreekt dit tegen.
Door wie laat jij je leiden? Wie mag je bij de hand pakken?
‘Als je door het vuur gaat, zul je niet verbranden (…) Wees niet bang, want Ik ben bij je.’ (naar Jesaja 43:2-5 BB)
Vuur staat in de Bijbel voor lijden en beproeving… zuiverend.
‘Echt geloof is kostbaarder dan zuiver goud. Goud wordt in het vuur zuiver gemaakt. Zo wordt ook jullie geloof door het 'vuur' van moeilijkheden zuiver gemaakt.’ (naar 1 Petrus 1:6-7 BB)
Zullen we samen bidden? ‘Heer, dwars door het vuur bent U erbij. Houd mijn hand vast. Met U is elk onderdeel van mijn levensreis goud waard, ondanks alles en dankzij alles. Dank U wel. Amen.’
Ik heb nog een vraag voor je:
-
Laat jij je vandaag leiden door angst of door Zijn hand?
Wonderwoord: Wie met God loopt, hoeft het vuur niet alleen te doorstaan.
Lichter leven in tijden van lijden lukt, als je weet dat zuiver goud zichtbaar wordt.
